Ik beleg nu al een fiks aantal jaar en heb me in die tijd ook langdurig verdiept in verschillende analysetechnieken, waaronder de NAIC-methode. Ik ben van mening dat deze methode in veel gevallen slechts beperkt werkt, aangezien achter de feite wordt aangelopen. Laat me dit nader uitleggen. De methode geeft een verwachte koersrange o.b.v. winstverwachtingen. En deze winstverwachtingen kunnen mee- of tegenvallen. In dat geval zie je de koers van een aandeel direct omhoog of juist hard omlaag gaan. Dus ben je met de NAIC-methode te laat. In mijn ogen is de trend van de winstverwachtingen (worden deze steeds naar boven of juist naar beneden bijgesteld), bepalender dan de winstverwachtingen of k/w-verhouding zelf. Puur rationeel zou dit niet moeten kloppen. Immers, als het aandeel goedkoop is (d.w.z. de k/w-prognoses voor de komende jaren zijn laag) en de winstverwachtingen vallen tegen dan verslechteren deze k/w-prognoses enigszins, maar het aandeel blijft relatief goedkoop. De praktijk werkt echter anders: een goedkoop aandeel dat jaren bovengemiddeld heeft gepresteerd en dat 1x met tegenvallende cijfers komt, wordt meteen afgestraft. Terwijl beleggers in rotzooi als ABN-Amro een enorme premie krijgen, omdat het (geheel terecht) wordt opgekocht. Oneerlijk maar waar! Groeten, Guus