De veel gebruikte fundamentele analyse van aandelen is een verzameling van verschillende methoden en theorieën om de waarde van een aandeel te bepalen. De NAIC/WT-methode is een vorm van fundamentele analyse. Dit artikel behandelt de basis van de fundamentele analyse. Een fundamenteel analist probeert zich een zo goed mogelijk beeld te vormen van de sterktes en zwaktes van een bedrijf. Dit in samenhang met verschillende omgevingsfactoren, zoals economische factoren, financiele factoren, demografische factoren, politieke factoren, inflatie, etc.

Het gereedschap van de fundamenteel analist bestaat uit boekhoudkundige getallen en beurskengetallen, zoals de winst per aandeel, de cashflow per aandeel, de koers-winstverhouding, de liquiditeit en de rentabiliteit op eigen vermogen. Voor het bepalen van deze kentallen wordt gebruik gemaakt van historische gegevens en verwachtingen van het bedrijf. Op basis hiervan wordt de toekomstige waarde van een bedrijf bepaald.

Beurskengetallen zijn vergelijkingen tussen boekhoudkundige cijfers per aandeel en de actuele koers van het aandeel. Zij weerspiegelen de verwachtingen van beleggers over toekomstige winsten en over het risico daarvan. beurskengetallen leggen het verband tussen de huidige koers en de fundamentele bedrijfsgegevens.

Van de vele beurskengetallen is één van de meest gebruikte de koers-winstverhouding. Dit kengetal bepaalt men of een aandeel duur of goedkoop is. Als een beursfonds op dit moment € 20 noteert en de winst per aandeel is € 2, dan bedraagt de koers-winstverhouding 10. Voor het aandeel betaalt u dus 10 keer de winst.
Wat zegt dit kengetal? Men zegt wel dat een aandeel met een K/W van meer dan 20 'duur' is en een aandeel met een K/W van minder dan 10 'goedkoop'. Maar of dit ook daadwerkelijk zo is, hangt natuurlijk af van de toekomstige verwachtingen van het bedrijf.
In het algemeen geldt wel dat als de koers-winstverhouding lager is dan van andere, soortgelijke, ondernemingen in de bedrijfstak, dat een teken is dat het aandeel ondergewaardeerd is. Een koersstijging van het aandeel behoort dan tot de mogelijkheden.

Twee wat minder bekende kengetallen in de fundamentele analyse zijn de cashflow per aandeel en de intrinsieke waarde per aandeel:

1. Cashflow per aandeel
   De cashflow per aandeel wordt berekend door de som van de netto jaarwinst en afschrijvingen te delen door het aantal uitstaande aandelen. De cashflow per aandeel wordt als betrouwbaarder beschouwd dan de winst per aandeel.
2. Boekwaarde of Intrinsieke waarde per aandeel
   Dit kengetal wordt berekend door het eigen vermogen te delen door het aantal uitstaande aandelen. De beurswaarde wijkt vaak sterk af van de intrinsieke waarde. Gewoonlijk is de boekwaarde lager dan de koers van het aandeel, omdat in de koers van het aandeel de positieve verwachtingen zijn verwerkt. In het NAIC/WT-model uit dit zich in een boekwaarde-koersverhouding van kleiner dan 1.

Naast de kengetallen van het bedrijf bestudeert de fundamenteel analist ook de strategie en de betrouwbaarheid van het management en vergelijkt hij het bedrijf met de concurrenten. Tenslotte neemt hij ook de ontwikkelingen in de betreffende bedrijfssector en macro-economische factoren mee in de analyse. Zit een sector of de economie in de lift, dan zal een bedrijf uit die sector eerder een koopadvies krijgen dan wanneer het om een sector of economie gaat waarin het minder goed gaat.

Er bestaan verschillende modellen van de fundamentele analyse. Het Dividend Discount Model en de NAIC-methode zijn het meest bekend. Zoals inmiddels ongetwijfeld bekend is de NAIC/WT-methode een variant op de NAIC-methode.

Fundamentele analyse wordt vaak de tegenhanger genoemd van Technische analyse, waarbij vooral de koerspatronen en de grafieken van een aandeel gebruikt worden om een beleggingsbeslissing te nemen. In het volgende artikel leest u hier meer over.